ความเป็นมา


         หลักสูตรสตรีศึกษาในระดับปริญญาโท เกิดขึ้นโดยความร่วมมือของสำนักบัณฑิตอาสาสมัคร (ส.บ.อ.) และโครงการสตรีและเยาวชนศึกษา ที่เล็งเห็นความจำเป็นที่จะต้องผลักดันให้มีหลักสูตรมหาบัณฑิตสาขาสตรีศึกษาขึ้นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยในช่วงเวลานั้น ยังไม่มีการเปิดหลักสูตรดังกล่าวในมหาวิทยาลัยใดเลย ประกอบกับสภาพปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อสตรีและเยาวชนได้ทวีความรุนแรงและสลับซ้บข้อนมากขึ้น ดังนั้น จึงมีการยกร่างหลักสูตรควบคู่กันไปกับการจัดกิจกรรมอื่นๆ ของโครงการสตรีและเยาวชนศึกษา เช่น การจัดประชุมวิชาการประเพณีสตรีศึกษาและการจัดทำวารสารวิชาการด้านสตรีศึกษา

         สภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้อนุมัติให้เปิดหลักสูตร โดยอยู่ในรูปแบบโครงการพิเศษ ตามระเบียบโครงการบริหารสังคมของหน่วยงานในมหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ.2543 ทั้งนี้ ได้ดำเนินการเริ่มต้นเปิดรับนักศึกษาในปีการศึกษา 2544 โดยใช้ระบบการศึกษาแบบทวิภาค ภายใต้การบริหารงานระหว่างสำนักบัณฑิตอาสาสมัครกับโครงการสตรีและเยาวชนศึกษา

         นับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2549 เป็นต้นมา หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสตรีศึกษา มีการปรับปรุงฉบับปี 2550 และย้ายมาอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของวิทยาลัยสหวิทยาการ โดยความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยฯ ซึ่งขณะนี้มีการปรับหลักสูตรฯ ที่มีการเปลี่ยนชื่อสาขาวิชาใหม่ฉบับปรับปรุง ปี พ.ศ.2556 เป็นสาขาวิชาสตรี เพศสถานะและเพศวิถีศึกษา และปรับเป็นโครงการปกติภาคค่ำ (แบบเรียนนอกเวลาราชการ)


วัตถุประสงค์ 

เพื่อให้บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาในหลักสูตรมีลักษณะ ดังนี้

1. มีความสนใจในงานพัฒนาสตรี และต่อสู้เพื่อสร้างความเท่าเทียมทางด้านเพศสถานะและเพศวิถีในสังคม

2. เพื่อสามารถวิเคราะห์ วิพากษ์ วิจารณ์ปรากฏการณ์ทางสังคมว่าด้วยประเด็นสตรี เพศสถานะ และเพศวิถี โดยมุ่งหวังว่าจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงทางด้านความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างกลุ่มคนเพศสถานะต่างๆ ที่สะท้อนผ่านปัญหาเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมอันสลับซับซ้อน ซึ่งมหาบัณฑิตจะสามารถนำความรู้ไปประกอบอาชีพในภาครัฐ ภาคธุรกิจเอกชน ภาคประชาสังคม และองค์กรระหว่างประเทศ รวมทั้งมีศักยภาพในการสร้างงานของตนเองหรือศึกษาต่อในระดับสูง